Mindfulness geeft inzicht. Ben je een kameleon of een egoist?

Mindfulness geeft inzicht. Ben je een kameleon of een egoist?

Ik als kameleon

Als een soort kameleon kan ik mezelf transformeren tot de persoon die de ander graag ziet. Doe jij dat echt? Ja, dat doe ik. Bizar. Ik weet het. Schat je de situatie weleens verkeerd in? Absoluut. Het is vermoeiend, verwarrend en inspirerend tegelijkertijd. Toch raak je zo langzaam maar zeker je eigen identiteit kwijt.

Hokjes zijn dom

Ik beken. Ik stopte mensen automatisch in hokjes. Een noodzakelijk kwaad om in te kunnen schatten wie iemand is en wat iemand verwacht. Achteraf bezien is dat natuurlijk erg kortzichtig. Je ziet immers wat je wilt zien en staat dan niet open voor de (verborgen) schoonheid van de ander. Ik voel nu misplaatste trots voor deze kundigheid, c.q. knulligheid.

Collega-kameleons

Dergelijk sociaal aanpassingsgedrag zie ik vaker voorbij komen. Doordat ik dit gedragspatroon zelf jarenlang heb vertoond kan ik het ook eerder herkennen bij de ander. Veel mensen die zich aanmelden voor een training worstelen met soortgelijke problemen.

Een verandering graag, en snel

Te weinig ruimte nemen voor je eigen beleving is vaak één van de oorzaken van onrust en stress. Beter voor jezelf zorgen is vaak makkelijker gezegd dan gedaan. Oefeningen uit de Mindfulness kunnen daarbij zeker helpen, maar het vergt veel tijd, toewijding en compassie om je levensstijl (blijvend) te veranderen.

Graven in het verleden is niet altijd nodig

Interessant voer voor psychologen als iemand zich gedraagt als een kameleon, want het gedrag komt ergens vandaan. Maar in een Mindfulness training doet dat er niet toe. Graven in het verleden is niet altijd nodig om patronen te doorbreken. Veel mensen hebben ook geen zin in een trip down memory lane, dat is de reden dat ze soms liever kiezen voor een Mindfulness training in plaats van een therapeutisch traject. Mensen weten vaak wel waar de pijn vandaan komt en dat je het verleden niet kan veranderen. Maar toch, emotionele patronen kunnen verdraaid lastig zijn en het leven moeilijker maken dan nodig is. Dat is vaak een reden waarom mensen kennis willen maken met Mindfulness.

De inhoud staat buiten spel

Een Mindfulnesstraining is geen therapeutische praatgroep, maar een mooie samensmelting van mensen die (ieder op hun eigen manier) kiezen voor een bewuste levensstijl en anders om willen leren gaan met stress, pijn en ongemak. Mindfulness leert je hoe je kan spelen met de focus van je aandacht, echt aanwezig kan zijn in het moment en hoe je milder kan worden in je oordeel. Dat is een mooi uitgangspunt om het leven te beleven, waarbij je het verleden respecteert in zijn hoedanigheid, maar laat voor wat het is.

Wie ben ik? Waar ben ik?

Naarmate er meer Mindfulness in mijn leven kwam leerde ik mezelf ook opnieuw kennen. Ik ontdekte weer wie ik ben, waar ik voor sta en waar ik voor ga. In het stelselmatig aanpassen aan anderen was ik mezelf blijkbaar een beetje kwijtgeraakt. Ik dacht en voelde soms het een, maar deed het ander. Dat kostte veel energie. Aandacht voor mijn eigen wensen liet mij inzien dat ik weliswaar gezellig en lief was voor een ieder in mijn omgeving, maar dat ik niet altijd even aardig was voor mezelf. Mijn eigen-belang stond onderaan het prioriteitenlijstje. Daardoor liep alles weliswaar redelijk soepel in mijn leven, maar toch. Ergens, diep van binnen miste ik iets. Mezelf…

Toen ik uit mijn hokje kroop...

Enthousiast door mijn plan dit patroon te veranderen en gesteund door de Mindfulness beoefening durfde ik mezelf meer te laten zien. Dromerig en naïef ging ik ervan uit dat dit proces vlekkeloos zou verlopen. Men zou toch wel begrijpen dat de-IK-in-mij iets meer ruimte nodig had? Echt handig pakte ik het achteraf bezien niet aan. Denk hierbij aan een olifant in een porseleinen kastje. Ik paste dan ook niet meer in het beeld van het hokje waar mijn omgeving mij in geplaatst had, of waar ik mezelf eigenlijk in had gezet.

Veranderen doet soms pijn

Mijn omgeving boog dus niet zo flexibel met mijn grillen mee als ik had gehoopt. Daardoor maakt mijn nieuwe-ik ook kennis met afwijzing. Datgene wat ik juist altijd probeerde te vermijden. Ik voelde me onzeker, niet begrepen en had verdriet. Emoties die ik tegenwoordig durf te benoemen in plaats van probeer te verbergen. Dat noemt Brené Brown niet voor niks zo treffend de kracht van kwetsbaarheid.

“De enige weg eruit is erdoorheen”

Vallen en opstaan, dat heb ik gedaan. Dat was niet altijd even leuk, maar wel nodig. Vallen doet pijn en opstaan is soms best spannend, niet wetende of je snel weer je evenwicht zal kunnen vinden. Van jezelf mogen balanceren is ook een kunst. Langzaam maar zeker durfde ik mijn innerlijke stem meer te laten spreken. Hardop zelfs! Nee-zeggen heb ik als rasechte pleaser met veel moeite moeten leren en voelde echt niet altijd even aangenaam. Ik stel mensen gewoon niet graag teleur. Nog steeds niet.

Niet-weten

Het snel kunnen inschatten van mensen kan een valkuil zijn, waardoor je soms wat moois mist. Zonde! Een houding van 'niet-weten' geeft je de ruimte om je kansen te benutten of om onnodige misstappen te voorkomen.

Niet-weten, wat is dat voor vaag begrip? Het betreft een houding waarin je niet vooraf en sterk oordeelt, maar bewust kiest voor een milde houding, zowel naar jezelf als naar de ander. Daarnaast geef je ruimte aan je eigen ervaring. Wat jij voelt. Wat jij denkt. Wat je lichaam je vertelt. Aandacht voor jouw beleving geeft je de mogelijkheid om tot een bewuste respons te komen.

Egoïsme als noodzakelijk kwaad

Ik heb leren jongleren tussen wat me energie kost en wat me juist energie geeft. Ik ben voor het oog soms minder aardig geworden naar buiten, maar wel vriendelijker naar binnen, naar mijn beleving. Gaandeweg heb ik een balans gevonden tussen goed voor mezelf zorgen en er ook oprecht voor anderen kunnen zijn. Per moment verschilt het wat op de voorgrond staat. Flexibel proberen mee te bewegen met de omstandigheden in het moment zelf geeft mij het meeste rust. Pas ik me nu dan toch weer aan? Of probeer ik me over te geven aan de flow van het leven?

Mindfulness toolbox

Mindfulness helpt om dichter bij jezelf te komen. Leren (h)erkennen waar jij behoefte aan hebt, wat jouw mogelijkheden, wensen én grenzen zijn. Gaandeweg leer je hoe jouw energiesysteem werkt. Je ontdekt je eigen patronen en hoe jij goed voor jezelf kan zorgen. Dit verschilt van persoon tot persoon. Je legt de theorie van de Mindfulness als een soort overtrekblaadje over je eigen leven heen en werkt vanuit deze basis verder.

Mindfulness is een ervaringsleer

Over Mindfulness lezen is leuk en leerzaam, maar wil je het écht voelen en beleven dan moet je het gewoon gaan doen. Gelukkig is er een mooi stappenplan van 8 fases dat je hierbij helpt. De Mindfulness toolbox wordt je gaandeweg het programma aangeboden en bevat vele interessante instrumenten om mee te werken. Een trainer begeleid je op de juiste wijze in dit proces, zodat met je beide benen op de grond kunt blijven staan en toch kan leren vliegen.

Practice what you preach

Ik heb bewust mijn persoonlijke beleving en groeiproces beschreven, want Mindfulness is een ervaringsleer. Ik denk dat iedere trainer een persoonlijk leerproces heeft doorlopen vanaf het moment dat de Mindfulness in zijn of haar leven kwam. Deze ervaring nemen wij als trainers mee in de begeleiding van cursisten.

Jij staat centraal

Mindfulness vertelt je niet hoe te leven en wat juist is om te doen. Mindfulness helpt je wel om bij jezelf te blijven zodat je kan doen waar jij je goed bij voelt. Het gaat om jouw beleving en de weg die jij wilt volgen. Of je nou een kameleon bent, egoïst of iets er tussenin, alles is ok! Daarnaast verschilt deze visie van moment tot moment, want ieder mens heeft meerdere kanten in zich, het is maar net hoe je ernaar kijkt. Je mag zijn wie je bent, zolang je je er zelf maar prettig bij voelt. Laten we vooral de houding van de ander respecteren.

DELEN: