Stilteretraite, zou je dat nou wel doen?

Stilteretraite, zou je dat nou wel doen?

De stilteretraite neemt in populariteit toe. Ik was zeer verbaasd toen ik voor het eerst van dit fenomeen hoorde. Doen mensen dit vrijwillig? Waarom? Dagen in stilte doorbrengen is toch niet gezellig! Toch intrigeerde het me ook ergens.

Klinkt wel stoer 'op retraite gaan'
Iets doen wat onwaarschijnlijk lijkt heeft iets gaafs. Noem het oppervlakkig, maar zo'n gedachte kwam voorbij. Ik moet bekennen dat ik het ook ergens wel grappig vond om mijn omgeving met dit nieuws te verbazen. Ik praat graag, en veel, dus 5 dagen stilte is niet iets wat je direct bij mij verwacht. Ik zelf overigens ook niet. Daarom was ik best een beetje trots op mezelf dat ik deze uitdaging aan ben gegaan.

Niet vrijwillig voor gekozen
Ik beschik over enige zelfkennis dus, ondanks mijn grote mond, had ik wel degelijk door dat zo’n stilteretraite voor mij best pittig kon worden. Vrijwillig had ik hier zeker niet voor gekozen. Als ik al een week bij mijn gezin weg zou gaan, dan liever met man of vriendinnen op wintersport of naar een zonnig oord waar enig vertier te vinden is. Dagen doorbrengen in stilte stond absoluut niet op mijn bucketlist.

Ik zei 'ja' en negeerde mijn 'nee'
Voor mijn opleidingstraject tot categorie 1 trainer is het doorbrengen van 10 (!) dagen in stilte verplicht, schijnt goed te zijn voor je ontwikkeling. Dus zo heb ik destijds besloten om dit te ‘ondergaan’. Mijn woordkeuze verraadt al dat ik er met veel weerstand in ging.

Viel het mee? Absoluut niet
Het was veel moeilijker dan ik me ooit had kunnen voorstellen. Mijn doorzettingsvermogen heeft me gered, maar er zijn veel momenten geweest dat ik heel hard weg wilde rennen. Nadien kan ik mijn retraite-ervaring vergelijken met het lezen van een serieus dik boek. Zo'n pil waar je tegenop ziet om je doorheen te worstelen, maar die je wel gelezen wilt hebben. Misschien maakte de weerstand mijn ervaring zo heftig? Achteraf betwijfel ik of ik er op dat moment klaar voor was. Eerlijk gezegd denk ik van niet. Daarom is enige voorzichtigheid geboden en pleit ik ervoor om niet zomaar onvoorbereid de stilte in te duiken, maar het eerst rustig te verkennen. 'Bezint eer ge begint' lijkt me zeker wijs als de stilte op je wacht.

De verstikkende stilteretraite
Ik heb in mijn boek uitgebreid mijn ervaringen van beide retraites beschreven. Het hoofdstuk over de eerste retraite draagt de titel ‘de verstikkende stilteretraite’. Dat zegt wel iets over mijn beleving. Ik vond de stilte veel te luid en overweldigend. Ik werd overdonderd door een snelkookpan van emoties waar ik geen grip op kon krijgen. Niet wetende dat juist daardoor ik het voor mezelf moeilijker maakte dan nodig. Al is dat achteraf makkelijker gezegd dan op dat moment gevoeld. Ik ben goed begeleid hoor, daar lag het niet aan, maar het maakte mijn innerlijke beleving niet minder rauw.

Wankelen voor nieuw evenwicht
Mijn ervaring met de stilte was dus heel intens. Het bracht veel teweeg en heeft me doen wankelen, ook achteraf. Toch is dat blijkbaar nodig om een nieuw en sterker evenwicht te vinden, maar het voelt verre van prettig als je daadwerkelijk in dat proces zit en nog niet kan zien wat deze ervaring je gaat brengen. Tegenwoordig integreer ik in de reguliere trainingen ook enkele oefeningen rondom het omgaan met stilte, want stilte is wel een bijzonder mooie tool om mee te werken.

Stilteretraite 2.0
Een jaar later ben ik voor de tweede keer op stilteretraite gegaan. Nu was ik minder naïef en vreesde zelfs voor wat me te wachten stond. Al deze zorgen bleken echter onnodig. Het viel reuze mee! De stilte was op sommige momenten zelfs fijn te noemen. Deze retraite kende natuurlijk ook zijn moeilijke momenten en was passend bij mijn ontwikkeling, maar ik heb het totaal anders beleefd. Het programma was zwaarder dan de vorige stilteretraite, maar het ging vrij soepel, was inspirerend en soms zelfs oprecht leuk te noemen. Ik kijk er echt met plezier en een warm gevoel op terug. Wie had dat ooit gedacht! Ik niet.

Fijne ervaring geen garantie voor de volgende keer
Natuurlijk hoop ik weer op een fijne ervaring als ik opnieuw de uitdaging van de stilte op zoek, maar ik weet dat mijn ervaring weer anders zal zijn. Een fijne ervaring is immers geen garantie voor het vervolg. Inmiddels heb ik geleerd dat je je beleving niet kan voorspellen. Dat moet je ook niet willen, maar onbewust gebeurd dat toch vaker dan je denkt en goed voor je is.

Onbekend maakt onbemind; daarom deze blog
Ik deel bewust mijn ervaringen als trainer en mens; om meer openheid en een helder beeld te geven omtrent mindfulness gerelateerde onderwerpen. Ik denk dat het opzoeken van de stilte, of de rust in jezelf, zeer nuttig is. Hiervoor zijn echter vele wegen die naar Rome leiden (of lijden...). Een stilteretraite is er één van. Het kan moeilijk zijn, maar ook mooi en waardevol. Het kan liggen in de lijn der verwachting en je tegelijkertijd overdonderen.
Ik hoop dat een ieder die deze stap ooit zet zich beter kan overgeven aan wat er komen gaat dan ik destijds deed. Onderschat de kracht van stilte niet en bereid je voor.

Voorbereiden op de stilte, hoe doe je dat?
Allereerst is het verstandig om bekend te zijn met mindfulness en mediteren. Meld je niet aan vanuit een impuls, maar denk er serieus over na. Hierbij nog enkele tips:

  • Volg niet zomaar ergens een retraite, kies bewust voor een vorm en methode die bij je past en zoek een begeleider die je aanspreekt.
  • Zoek uit of het ook toegankelijk is voor beginners. Informeer vooraf naar de begeleiding tijdens de retraite, want tijdens de ene retraite is er meer begeleiding dan bij de andere.
  • Op www.simsara.nl (Stichting Inzichts Meditatie) is meer informatie over de diverse retraites te vinden. Je eigen mindfulnesstrainer of coach heeft vast ook nog wel een paar goede tips en kan je helpen met de keuze en voorbereiding.
  • Probeer in de maanden vooraf regelmatig de tijdsduur van de stiltemeditaties thuis op te bouwen.
  • Vraag jezelf tenslotte af of je er echt klaar voor bent in deze fase van je leven en of je jezelf open durft te stellen voor je ervaring. Met weerstand win je niks, ik spreek uit ervaring ;)
Tot zover mijn gedachten over de stilteretraite.
DELEN: